Uzun yıllardır hayatın; aşılmaz bir hayal dünyası,gerçek dışı olduğunu düşündüm.Geriye dönüp baktığımda elde kalan yalnızca; hatırlanmayan arkadaşlıklar, unutulan sevgililer, büyük heveslerle alınıpta üzerine bir kere dahi giymediğin kıyafetler, okuduğun hatta okumadığın fakat işte bu herşeyi burda bulacağım dediğin kitaplar, vs.... hayata dair herşey.öyle birşey yaşıyorum ki şu son günlerde geçmişteki herşey aklımdan bir film şeridi gibi geçiyor hayır herşey geriye döndü sanki bir bir yaşıyorum.unuttum dediğim, adını dahi hatırlamadığım kişileri hatırlıyorum tek tek, gardırobumdaki elbiselerimi buldum kenara sıkışmış giyilmeyi bekliyor, bazanın altına sıkışmış 1/4 ü okunmuş öylece kapatılıp konulmuş birsürü kitaplarım ve herşeyden önemlisi onu mutsuz edeceğimi, ona layık olmadığımı düşündüğüm eski ve aslında hiç eskimemiş olduğunu anladığım SEVDİĞİM.Gördügümde anladım; aslında ona haketmediğini ondan , hayır kendimden vazgeçerek çekip gitmem olduğunu...
Ama artık o yanlız değildi kaderine (alın yazısına) sıkıca tutunup kendine sığınmıştı beni bekliyordu belki birgün tekrar dönerim diye. Ama ben değildim artık sevdiği taptığı benim hayalimdi, yıkıldım. Ona yaptığım bu büyük sorumsuzluk onun iç dünyasını yıkmıştı, yok etmişti şimdi geri dönsemde ben değilim onun içindeki, o gözlerinin içi parlayarak yanına geldiği sevdiği....herşey için çok geçti artık....
Hayat bukadar yanıltabilirmi insanı? vardan yok olmaya nasıl da yakınız değilmi? yok ettiğim yılları bir sürü boş sorularla donatıp kendimi nasılda bir boşluğa atmışım. Şimdi geriye dönmek istesem dönebilirmiyim? Cevap koca bir HAYIR çok daha geç olmadan hayata tutunmaya karar verdiğim bu günlerde sizide hayata tutunmaya gerçekten, çok içtenlikle davet ediyorum.
Herşey için çok geç olmadan unuttuğunuz, gerçek dünyanızın ucundan yakalamanız dileğiyle.....